We keken er erg naar uit om Kimheng en Rina eindelijk te ontmoeten! Ik dacht dat 'the college' (de hogeschool voor de lerarenopleiding) veel kleiner ging zijn. Het is echt een groot domein. Op het domein vind je ook het kantoor van VVOB en zelfs de lagere school. Het is wel gemakkelijk dat al deze gebouwen op eenzelfde domein gelegen zijn. Dit maakt de communicatie voor ons een stuk gemakkelijker. Zeker als je weet dat de Cambodianen lang niet zo goed engels kunnen. Er zijn zelfs veel Cambodianen (ook bijv. de directrice van de lagere school) waar we moeilijk tot niet mee kunnen communiceren in het engels.
Kimheng blijkt op reis te zijn naar Thailand. Dit samen met de directeur van the college en nog enkele andere studenten en leerkrachten. Ik veronderstel dat het voor een soort bijscholing of cursus is. Spijtig maar helaas, Kimheng ontmoeten kan pas morgen...
Rina hebben we wel al gezien! Ze is erg vriendelijk en spontaan. Al moet ik zeggen dat ik de meeste Cambodianen vrij verlegen vind. Al willen ze allemaal een babbeltje met ons slaan om hun engels te verbeteren.
Ik heb reeds een les engels mogen volgen in het eerste leerjaar. Het is echt een ervaring! De klas zit vol met meer dan 40 leerlingen. Na 5 min krijg ik al hoofdpijn van de schelle stemmetjes (wanneer ze Khmer spreken, produceren ze erg hoge klanken). Veel leerlingen zitten te prutsen of tegen hun buur te praten. Dit lijkt de leerkracht echter niet te storen. Ook staan de deuren en ramen open en hoor je alles wat er in de andere klassen gebeurt.
Ik had eerst niet door dat het een engelse les is aangezien ik er weinig van versta. Wanneer de leerkracht een engels woord op bord schrijft en dicteert, besef ik pas dat het een engelse klank moet voorstellen.
De leerlingen hebben gedurende de hele les op een leien bordje geschreven en wel 100x de zin 'the door is open' luidop moeten repeteren. De woordjes 'door' en 'open' hebben ze vorige week al geleerd verteld de leerkracht mij achteraf. Er zaten wel enkele leuke werkvormen in de les zoals leerlingen die naar voor komen en de verschillende woordjes aanduiden zodat een andere leerling die luidop repeteert. Maar buiten rechtstaan naast hun bank en de woordjes afratelen gebeurde er niets.
Achteraf kwam de leerkracht bij mij en vroeg ze wat ik ervan vond. Ze zei dat ze niet wist of ze het goed deed omdat ze denkt dat haar uitspraak slecht is. Ze heeft er dus geen benul van of ze het engels goed aanleert aan de kinderen.
Dit is erg spijtig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten